Наврӯзи Аҷам дар ҳама давру замонҳо ҷашни ҳаёт, эҳёгарӣ, созандагӣ, сарсабзивушукуфтанҳо, хуррамию фараҳ , тантанаи неки бар бадӣ, нур бар зулмот, сулҳ бар ҷанг ба ҳисоб мерафт. Наврӯз ва баҳор ин аёми шукуфоист. Ҳама гулпӯшу гулрез аст. Наврӯз яке аз ҷашҳои маҳбубтарин ва бузургтарини мардуми буда, озодӣ, орзую омол ва мақсаду мароми инсон дар он…
«Аз манобеи таърихии бостонӣ бармеояд, ки қавмҳои ориёии қадим, ки аввал дар ҳудуди Мовароуннаҳр ва атрофи он ба сар мебурданд, қабл аз омаданашон ба сарзамини имрӯзии Эрон ҳам Наврӯзро ҷашн мегирифтаанд. Як қисмате аз сарзамини онҳо, ки минтақаи бузурги кӯҳистонии Бадахшону Ҳиндукушро дар бар мегирифт ва сарзамини ниҳоят сард ба шумор мерафт, расидани фасли баҳор…
Ҷашни Наврӯз аз куҳантарин ва пурмаънотарин ойинҳои мардуми тоҷик ва дигар халқҳои ориёинажод ба шумор меравад. Он ҷашни омадани баҳор, рамзи бедории табиат, эҳёи зиндагӣ, навшавии андеша ва тозагии рӯҳу равон мебошад. Наврӯз дар масири таърих ҳамчун ойини зиндагисоз, инсонпарвар ва ваҳдатофар нигоҳ дошта шуда, то ба имрӯз бо тамоми шукӯҳу шаҳоматаш расидааст. Барои мардуми…
