Истиқлолияти давлатӣ барои мардуми Тоҷикистон ҳамчун бузургтарин дастоварди таърихӣ заминаи устувори давлатдории миллӣ, худшиносӣ, рушди иқтисодиву иҷтимоӣ ва таҳкими мавқеи кишварро дар арсаи байналмилалӣ фароҳам овард. Дар давоми 35 соли соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон роҳи пурпечутоб, вале пурифтихори давлатсозиро тай намуда, ба марҳилаи нави созандагиву бунёдкорӣ ворид гардид.
Истиқлолият пеш аз ҳама ба мардуми кишвар имконият фароҳам овард, ки сарнавишти давлату миллатро мустақилона муайян намуда, барои ободии Ватан ва таъмини зиндагии шоистаи мардум талош намоянд. Солҳои сипаришуда собит карданд, ки бо сиёсати созанда, ваҳдати миллӣ ва меҳнати содиқонаи мардум метавон мушкилоти бузургро паси сар намуда, ҷомеаро ба сӯи рушди устувор раҳнамун сохт.
Яке аз дастовардҳои муҳими даврони истиқлол таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва таъмини сулҳу суботи ҷомеа мебошад. Ваҳдати миллӣ ба унвони омили асосии пешрафти кишвар барои татбиқи барномаҳои иқтисодиву иҷтимоӣ ва фароҳам овардани фазои мусоиди созандагӣ замина гузошт. Дар чунин шароит корҳои бузурги бунёдкорӣ дар саросари кишвар вусъат пайдо карданд.
Дар ин давра соҳаҳои иқтисоди миллӣ, энергетика, саноат, роҳу нақлиёт, кишоварзӣ, маориф, тандурустӣ ва фарҳанг тадриҷан рушд ёфтанд. Ҳамзамон, рушди роҳҳои автомобилгард ва инфрасохтори нақлиётӣ ба беҳтар гардидани робитаҳои иқтисодиву иҷтимоӣ байни минтақаҳои мамлакат мусоидат кард.
Саноатикунонии босуръати кишвар низ аз самтҳои муҳими сиёсати иқтисодии даврони истиқлол ба ҳисоб меравад. Бунёди корхонаҳои нави истеҳсолӣ, коркарди ашёи хоми ватанӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва рушди соҳибкорӣ барои таҳкими иқтисоди миллӣ заминаи муҳим фароҳам меорад.
Дар баробари рушди иқтисодӣ, ба соҳаи маориф низ таваҷҷуҳи махсус зоҳир гардид. Сохтмону таҷдиди мактабҳо, таъсиси муассисаҳои нави таълимӣ, рушди муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ ва дастгирии ҷавонони лаёқатманд аз ҷумлаи тадбирҳои муҳиме мебошанд, ки ба баланд бардоштани сатҳи маърифати ҷомеа равона шудаанд.
Ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва ояндаи давлат дар маркази таваҷҷуҳ қарор доранд. Фароҳам овардани имкониятҳои бештар барои таҳсил, касбомӯзӣ, варзиш, фаъолияти илмӣ ва иштироки ҷавонон дар ҳаёти ҷамъиятӣ имкон медиҳад, ки насли нав бо дониш, ҷаҳонбинии васеъ ва ҳисси баланди ватандӯстӣ ба камол расад.
Дар 35 соли истиқлол фарҳанг низ ҳамчун омили муҳими ҳифзи ҳувияти миллӣ ва муаррифии Тоҷикистон дар ҷаҳон рушд кард. Эҳёи арзишҳои миллӣ, эҳтиром ба забони давлатӣ, рушди ҳунарҳои мардумӣ, таҷлили ҷашнҳои миллӣ ва эҳёи ёдгориҳои таърихиву фарҳангӣ барои таҳкими худшиносии миллӣ нақши муҳим доранд.
Дар ин миён вилояти Хатлон низ ба яке аз минтақаҳои муҳими иқтисодиву иҷтимоии мамлакат табдил ёфт. Рушди соҳаҳои кишоварзӣ, саноат, маориф, тандурустӣ, фарҳанг ва сайёҳӣ, бунёди иншооти нав ва беҳтар гардидани инфрасохтори шаҳру ноҳияҳо аз раванди созандагии даврони истиқлол шаҳодат медиҳанд.
Имрӯз, дар арафаи таҷлили 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳар як дастоварди кишвар моро водор месозад, ки ба гузашта бо эҳтиром назар намуда, барои оянда масъулияти бештар эҳсос намоем. 35 соли истиқлол танҳо як санаи ҷашнӣ нест, балки марҳилаи муҳими таърихи навини давлатдории тоҷикон мебошад.
Вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар аз он иборат аст, ки ин дастоварди бузургро ҳифз намуда, бо меҳнати ҳалол, дониш, ташаббус ва ҳисси баланди ватандӯстӣ дар пешрафти Тоҷикистони азиз саҳм гузорад.
Исҳоқзода Муслиҳиддин,
сардори шуъбаи кадрҳо ва корҳои махсуси Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Носири Хусрав
