СУЛҲ – МЕҲВАРИ ТАМАДДУН ВА ПОЯНДАГИИ ОЯНДАИ БАШАРИЯТ
«…Сулҳ фарҳанг аст. Сулҳ масъулият аст. Сулҳ эҳтиром ба шаъну шарафи инсон аст. Сулҳ таъмин намудани адолат ва имкониятҳои баробар барои ҳамаи инсоният аст. Аз ин лиҳоз, сарнавишти наслҳои оянда ба тасмимҳое, ки мо имрӯз мегирем, вобаста мебошад…». Эмомалӣ Раҳмон Сулҳ баҳорест баҳор оварад, Равнақу шодиву барор оварад. Дар таърихи тамаддуни башар сулҳ ҳамеша…
Муфассал “СУЛҲ – МЕҲВАРИ ТАМАДДУН ВА ПОЯНДАГИИ ОЯНДАИ БАШАРИЯТ” »
